poniedziałek, 5 czerwca 2017

Navigatoria z szampanem!





Drugi raz starowałem na Navigatorii. Pięć lat temu ze Stachem Frycą otwieraliśmy szampana na sopockim molo zdobywając trzecie miejsce. Teraz znów start na trasie Speed. 
Speed czyli szybkość. Dla większości ludzi słowo szybkość nie będzie pasowało do dystansu 85 kilometrów które zakładali organizatorzy. A jednak to był bardzo szybki rajd na którym zasuwaliśmy w zasadzie non stop. Tym razem starowałem z Arturem Fankidejskim. Artur dał value. Najpierw dzięki niemu utrzymaliśmy się w czubie stawki w połowie rajdu po kajakach nie tracąc dystansu. Zaraz potem bezbłędnie poprowadził do "dziewiątki" leżącej w morzu "morzodrzewiny". Ta dziewiątka okazała się najbardziej weryfikującym punktem i ona ustawiła wyniki rajdu. Mi przypominała się słynna kosówka z ukraińskiej części Bieszczadów.


Organizacyjnie zawody na plus i sam rajd był przyjemny z perspektywy napierania. Pozytywnie odbieraliśmy kajak na Piaśnicy kończący się w morzu. Przyjemny był też odcinek MTBO - co ważne nie za trudny, w sam raz na początek ścigania. Wypunktuję jednak kilka minusów:
1. Brak dwóch map na MTBO i BnO - to było trochę "biedne", na tych etapach każdy powinien mieć mapę w ręce.
2. PK9. My byliśmy beneficjentami tego punktu - tu wyprzedziliśmy wielu rywali. Ja bym go jednak tam nie ustawił. Ale w rozmowach kuluarowych okazało się że wielu oczekuje takiego pierwiastka "adventure" w AR.
3. Kilka przelotów bez historii, proste BnO.
4. Źle rozstawione pkt na BnO, na szczęście nie krytycznie źle.
Muszę też wspomnieć o drużynie Łowców Przygód. Chłopaki zajęli siódme (czwarte) miejsce. Do połowy rajdu byliśmy w kontakcie, widziałem jak twardo i ambitnie napierają. Po kajakach myśleli że rajd się dla nich kończy. Dopłynęli w czubie stawki i pewnie kosztowało ich to sporo sił. Rajd szybko i stanowczo weryfikuje możliwości - dalej czekało 20km biegania w słońcu. Nie odpuścili, dali radę. Na mecie zrobili coś niesamowitego - uczciwie przyznali się do braku sprzętu (zapomnieli kasku za ostatni etap MTB). 30 minut kary zepchnęło ich z czwartego miejsca na siódme. Ale pewnie wskoczyli na pierwsze w kategorii fair-play!
My zrobiliśmy 95 kilometrów. Poważne zmęczenie zaczęliśmy czuć biegnąc nudnym przelotem do 11. Od BnO zacząłem mieć skurcze, które przeszkadzały mi już do końca, na 20 kilometrach roweru. Na mecie byliśmy drudzy, przegraliśmy o minutę, ma ona swoją cichą historię. Szampana wypiłem prawie jak oranżadę licząc na elektrolity. Przez ostatni rok trenuję kichowato - brakuje motywacji. Może teraz ją złapię!




czwartek, 1 czerwca 2017

XVII Boro: podsumowanie

To był nasze najdalsze Boro - dookoła Starogardu. Niestety nie przyciągnęło zbyt wielu inowców i chyba wyszedł nam niechlubny rekord uczestników - poniżej pięćdziesięciu. Wszystkim dziękujemy!
Jakkolwiek ktoś nas zawsze podtrzyma na duchu. Np ten młody oski azymuciak w zeszłorocznej koszulce:


albo Łukasz Czaja, którego zacytujemy:

Zawody wygrali nasi: Piotrek i Szymon. Meldowali 58,5 przebiegniętych kilosów. Jako juniorzy byli już Mistrzami Europy: w seniorach to już lekko nie jest więc bravo! Walka o zwycięstwo była zacięta. Mariusz Czajka z Gdyni zebrał wystarczająco dużo punktów aby wygrać. Przegrał tracąć 7 punktów za tyleż minut spóźnienia - do wygranej zabrakło mu punktu, czyli minuty w ośmiogodzinnym biegu!
Kolejny 200-złotowy bon zebrali zwycięzcy kategorii juniorów - Czarne Stopy z Kalisk. My tu pośrednio też mieliśmy "swojaka". Hubertowi Klamannowi (Ekonomik Stg) partnerował bowiem Marcin Tuszkowski z LO Czersk. Drugi w MTBO (za Pawłem Ćwidakiem) był Marek Redlarski - STK LUKS "Pol" Czersk.
Tradycyjny wyścig po skrzynkę piwa wygrał Łukasz Czaja, któremu dotarcie do premiowanego punktu zajęło 27 minut.

Zwycięzcy - Piotrek i Szymon
Mariusz Czajka, przegrał zaledwie o punkt


Marcin Tuszkowski i Hubert Klamann

Rafi i Spadik

Julia i Zuzanna z Osia


piątek, 19 maja 2017

XVII Borowiacki

Przy edycji siedemnastej, czyli po tyluż latach, można się już czuć Borowiackim dziadkiem... 



Tu można zerknąć na regulamin, a tu są zapisy.
Wszystkie mapy są przyjazne dla początkujących, w sam raz aby poczuć lekki dreszczyk emocji "sam w lesie" i ekscytacji znajdując długo szukany punkt.
Zawody robimy w Starogardzie. Tereny dookoła mają niezłą rzeźbę, a pomieszkując tu kilka lat zdążyłem je nieźle poznać i docenić. Jak zwykle zrzeszamy się w kilku pucharach:
Serdecznie zapraszamy!



środa, 22 marca 2017

Sezon InO wystartował.


Dwunasty "Bielowszczak" rozpoczął kolejny cykl Pucharu Borów Tucholskich. Pojechaliśmy tam autokarem, gmina Czersk reprezentowana była ponad dwudziestoosobowym składem. Pogoda lekko mżyła i chodząc po lesie uczucie mokrości rosło, jednak zawody wynagrodziły to terenem i dobrymi mapami. Nasi stawali na podium:
Zajmując drugie miejsce (trasa dla początkujących) dziewczyny zdziwiły chyba same siebie, bowiem startowały pierwszy/drugi raz i radziły sobie dobrze i samodzielnie. Karolina Warsińska, Patrycja Baszanowska, Klaudia Łonska i Łucja Chmist.


Zeszłoroczni zdobywcy juniorskiego pucharu PBT Grzegorz Kotlega i Hubert Socha tym razem na trzecim miejscu.


Najwytrwalsza LUKS "Pol"-owa ekipa dotarła jeszcze na "Nocne Manewry". Piąte miejsce Grzegorza i Huberta na trasie przygodowej należy traktować jako sukces, ponieważ zawody obstawiają licznie doświadczeni zawodnicy. Tradycyjnie na medalowej pozycji (trzecie miejsce) zawody ukończył Gromuś, oczywiście trasa ekstremalna. 
A teraz myślimy już o Szago.



sobota, 25 lutego 2017

Wieczór z dalekiej podróży - edycja 2017


Zapraszamy na coroczne zwiedzanie świata za pomocą projektora i autorskiego audio na żywo. Jak zwykle gościmy dwie prelekcje.

Ania i Szymon opowiedzą o kolejnej wyprawie. Wcześniej objeżdżali Titicaca i robili fotki z wodospadami Wiktorii w tle. Teraz nie było ich dwa lata. Trudno w krótkim tekście opisać gdzie bywali, ale wielu śledziło ich świetnie opisane przygody na blogu www.wlasnadroga.pl. Krótko po powrocie otrzymali "Młyńskie Koło" (to już trzecie "młyńskie" związane z STK LUKS "Pol" Czersk), a teraz sam jestem ciekaw gdzie zabiorą nas w opowieści. Może gdzieś tam:


Chiny, Indie, USA. To trzy najludniejsze kraje na Ziemi. Czwartym jest wyspiarska Indonezja. Śledząc facebookowe wpisy kolejnej prelegentki zastanawiałem się jak bardzo można zwariować na punkcie obcego kraju. Nie dziwiły mnie malownicze foty ukazujące inną, kolorową kulturę. Dziwiły mnie rozmowy pod nimi. W języku indonezyjskim... W Polsce niewiele wiemy o Indonezji. Kojarzymy odwróconą czerwień/biel flagi, Krakatau i inne wulkany, także wyspy - np. Bali. I o właśnie o Bali opowie nam Renata Lesner-Szwarc.

Jakie pyszności noszą te panie!